Czy sposób uczenia Javy w PJATK odpowiada potrzebom początkujących?

W serwisie z ocenami uczelni zamieszczono obszerną relację studenta informatyki PJATK. Dotyczy nauki programowania, egzaminów i dodatkowych kosztów.

Autor wspomina początkowo dobre wrażenie: odpowiadał mu plan, a kadra wydawała się życzliwa. Później rozczarowały go podstawy programowania w Javie. Opisuje ćwiczenia jako rozdawanie i ocenianie zadań bez wyjaśnień, wymagające szukania kodu w internecie. Jednemu z prowadzących przypisuje zamiar doprowadzenia do licznych niezaliczeń. Innemu zarzuca usypiający sposób wykładania i trudności techniczne. Przyznaje temu wykładowcy wiedzę, a wykładom ciekawą treść, ale twierdzi, że nie odpowiadała ona wymaganiom egzaminacyjnym. Krytykuje też czas przeznaczony na odpowiedzi.

Pracę prowadzących analizę matematyczną ocenia dobrze. Zarzuty kieruje do uczelni za skupienie w jednym semestrze zakresu porównywanego przez niego z trzema semestrami politechniki. Podejrzewa, że trudności z zaliczaniem mają zwiększać wpływy z płatnych powtórek. Jest to przypisywany uczelni motyw w ocenie autora.

Wspomina ponadto historie o niezrealizowanych warsztatach oraz usuwaniu ze studiów mimo wniesienia opłat z powodu działania systemu. Podważa autentyczność pochwał uczelni, przypisując je pracownikom promocji. Uważa, że szczególnie studenci pierwszego roku ponoszą koszty rozbieżności między reklamą a nauką.

W okresie 2009–2019 kanclerzem PJATK była Barbara Nowacka. Obecnie pozostaje w zarządzie Fundacji Rozwoju Technik Informacyjnych jako wiceprezes; to fundacja prowadząca tę uczelnię. Funkcji kanclerza już nie pełni, lecz podobne trudności były zgłaszane także w latach jej pracy na uczelni.

Opis rodzi pytania o wyjaśnienia udzielane podczas ćwiczeń oraz zgodność egzaminów z materiałem przekazanym na zajęciach.